صِدْق
Sarayda Aziz'in eşi sonunda gerçeği kabul eder.
قَالَتِ ٱمۡرَأَتُ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡـَٰٔنَ حَصۡحَصَ ٱلۡحَقُّ أَنَا۠ رَٰوَدتُّهُۥ عَن نَّفۡسِهِۦ وَإِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ
Aziz'in karısı dedi ki: Şimdi gerçek ortaya çıktı. Onu baştan çıkarmak isteyen bendim; o gerçekten doğru söyleyenlerdendir.
Kur’an, Yusuf 12:51
Bu ayet cesur bir anı gösterir: Aziz'in eşi kralın ve diğer kadınların önünde hatasını itiraf eder. Artık mazeret aramaz. Yusuf'un masum olduğunu ve onu baştan çıkarmaya çalışanın kendisi olduğunu kabul eder. Bu itiraf bir doğruluk davranışıdır; kendisini suçlu duruma düşürse de hakkında gerçeği söyler. Hayatımızda hatalarımızı kabul etmek bazen zor gelir. Oysa yanlışımızı tanımak içsel bir doğruluk biçimidir. Bu bizi özgürleştirir ve başkalarının dürüstlüğümüzü görmesini sağlar. Bugün bu samimiyeti kendimize ve başkalarına karşı uygulayabiliriz.
Yaptığın bir hatayı düşünmek için zaman ayır. Mümkünse onu ilgili kişiye, hiç değilse kendine dürüstçe itiraf et.
|