الشُّكْرُ
Bu ayet, şükrün öncelikle şükreden kişiye fayda sağladığını öğretir.
وَمَن يَشۡكُرۡ فَإِنَّمَا يَشۡكُرُ لِنَفۡسِهِۦ
“Kim şükrederse ancak kendi yararına şükreder.”
Kur’an, Luqman 31:12
Allah, Lokman'a hikmet vermiş ve ona “Şükret” demiştir. Ardından şükreden kişinin bunu kendi iyiliği için yaptığını açıklar. Şükür Allah'a hiçbir şey katmaz; çünkü O hiçbir şeye muhtaç değildir ve övgüye layıktır. Günlük hayatta bu ayet basit bir yön gösterir: Bir nimeti fark etmek ve Allah'a şükretmek. Qalima, metinde belirtilen faydayı daha fazla tanımlamadan bir uygulama önerir: Bu nimetin adını koymak, ardından içtenlikle “Elhamdülillah” demek.
Bugün somut bir nimeti fark et ve bu şükrün sana bir iyilik getirdiğinin bilincinde olarak Allah'a şükret.
| 
Qalima